Szpaczek Nieboraczek

Szpaczek Nieboraczek
(czyli inne słowa mówiące o miłości )

Jestem szpaczek nieboraczek

Tak nazwała Babcia mnie

Może to śmiesznie, może dziwne!

Ale dla mnie - wcale NIE!

Bo przecież szpak, to piękny ptak

Pierwszy wiosnę wita,

kiedy zima odchodzi już a pierwiosnek zakwita.

Mogłam być dla Babci kochaną dziewczynka.

Albo malutka słodziutką kruszynką.

Ale ja tam wolę tego ptaka –

Szpaka Nieboraka.

Bo przecież szpak,

To sprytny ptak.

Wie gdzie są ogrody,

Kiedy wiśnie dojrzeją już

Znajduje do niech drogę.

Dużo więc wiem o tym ptaku.

Ale nie zupełnie o tym Nieboraku.

Nie wie Mama, nie wie Tata

Czemu wymyśliła Babcia tego Nieboraka.

Bo przecież to ani ptak.

Ani też nie strach na wróble.

Może to jakiś stwór – Dziwaczek,

 Ma takie imię „ Nieboraczek”?

Co by to imię w końcu nie znaczyło,

Brzmi cieplutko, serdecznie i ogromnie miło.

I tak pewnie Babcia ten wiersz ułożyła,

Że miłość do mnie Nieboraczkiem wyraziła

***

Babcia. Maj 2010