Kaczka zła

Kaczka zła
(o dowartościowaniu i względności piękna)

Kwa, kwa, kwa …

Jestem kaczka bardzo zła.

Jestem zła – niech każdy słucha,

Jestem zła bo nie mam brzucha.

I dlatego kwa, kwa, kwa jestem kaczka bardzo zła.

Mam co prawda oczy duże

Ale wcale nie mam nóżek.

Zrozumiałym jest wiec fakt

Że zła jestem – kwa, kwa, kwa.

Dziób mój także nie jest kaczy.

Raczej wróbli albo szpaczy

No powiedzcie czy ktoś zna

Takie dziwo? – kwa, kwa, kwa

Co kwaczego mi zostało?

Prawie nic lub bardzo mało,

Tylko kolor – bo żółciutki

Lecz znów ogon jest za krótki.

I wśród kaczek też tak bywa

Nie każda jest urodziwa

Tylko czemu właśnie ja

Jestem brzydka? – kwa, kwa, kwa

Aż raz kiedy Ninka mała

Do snu już się układała

Babcia cicho wyszeptała:

„Dziś z kaczuszka będziesz spała

Trzymaj mocno mała łapką

Tą ŁADNIUTKA żółtą kaczkę

To nie tylko jest zabawka

Ta mięciutka, miła kaczka”

Odtąd dbałam by Ninka mała

Często rączką mnie trzymała

Tak więc ćwiczy swoje łapki

To zadanie moje – dziwnej kaczki

A brak nóżek i brzucha też

Niech tam wzbudza drwiący śmiech

Bo i Ninka razem z Babcią

Wiedzą żem jest PIĘKNĄ KACZKĄ!

•

Babcia. Lipiec 2010